Oorlogsgames laten je meestal de strijd vanuit het perspectief van een soldaat beleven. Fatherhood kiest voor een heel andere aanpak. In deze game speel je als Basir, een vader die samen met zijn blinde dochter probeert te ontsnappen uit een door oorlog verwoeste stad. Juist dat persoonlijke perspectief maakt de game vanaf het begin interessant.
De demo gebruikt een 2,5D-perspectief waarbij je zowel op de voorgrond als achtergrond kunt bewegen. Hierdoor is er wat ruimte om de omgeving te verkennen en kleine zij-interacties te ontdekken, zonder dat je volledig verdwaalt. De nadruk ligt duidelijk op het verhaal en de spanning, en minder op uitgebreide gameplaymechanieken.
Wat vooral opvalt, is de sfeer. Op de achtergrond hoor je geweerschoten en geschreeuw, waardoor je constant het gevoel hebt dat er gevaar op de loer ligt. Ook de personages die je onderweg tegenkomt, dragen bij aan het verhaal. Zo krijg je al vroeg de keuze om een gewonde soldaat te helpen of hem achter te laten. Die beslissing heeft later gevolgen, waardoor duidelijk wordt dat keuzes waarschijnlijk een belangrijke rol gaan spelen.
De puzzels in de demo zijn vrij eenvoudig. Je zoekt bijvoorbeeld een sleutel of gebruikt een plank om een obstakel te overbruggen. Interessanter wordt het wanneer je soldaten moet ontwijken. De stealth is nog behoorlijk basic: je blijft uit hun zicht en probeert ongezien langs ze te komen. Wanneer je een wapen hebt, kun je er ook voor kiezen om een soldaat van achteren aan te vallen. Dat heeft echter gevolgen voor Basirs mentale toestand.
Geweld lijkt namelijk invloed te hebben op zijn stressniveau. Het beeld wordt roder en waziger wanneer de spanning oploopt, waardoor je letterlijk minder goed kunt zien wat er gebeurt. Zijn dochter Asma speelt daarbij een belangrijke rol. Haar aanwezigheid kan Basir kalmeren, wat zorgt voor een interessante combinatie tussen het verhaal en de gameplay.
Hoewel de demo nog relatief klein is, laat Fatherhood genoeg potentie zien. Vooral de combinatie van ouder-kindrelatie, morele keuzes en de constante dreiging van oorlog maakt nieuwsgierig naar het volledige spel. De ontwikkelaar noemt onder andere The Last of Us, This War of Mine en Inside als inspiratiebronnen. Dat zijn flinke voorbeelden om tegenop te boksen, maar de eerste indruk van Fatherhood is in ieder geval veelbelovend.
Ik ben vooral benieuwd hoe ver de ontwikkelaar de emotionele kant van het spel weet door te voeren. Als de keuzes en de relatie tussen Basir en zijn dochter in de uiteindelijke versie echt invloedrijk worden, kan Fatherhood uitgroeien tot een bijzonder indringende game.