Froggy Hates Snow is een opvallende mix van een roguelike en een rustige, bijna knusse game. Het idee klinkt in eerste instantie wat vreemd: je speelt als een kikker die zich een weg moet graven door een besneeuwde omgeving, terwijl hij ondertussen probeert niet te bevriezen. Toch werkt die combinatie verrassend goed, vooral wanneer je op zoek bent naar een game waarbij je lekker kunt ontspannen.
Tijdens iedere run verken je een winterse omgeving waarin allerlei spullen onder de sneeuw verborgen liggen. Door te graven verzamel je onder andere goud, edelstenen en upgrades waarmee je Froggy steeds sterker kunt maken. Het centrale warmtepunt is daarbij erg belangrijk. Omdat een kikker zijn lichaamstemperatuur niet zelf kan regelen, moet je regelmatig terug naar een vuurtje of een andere warme plek om niet te veel af te koelen.
Naast het verzamelen van grondstoffen zijn er vijandelijke golven die voor wat meer spanning zorgen. In de normale spelmodus krijg je meerdere groepen vijanden voor je kiezen, waarna uiteindelijk een eindbaas verschijnt. Je kunt er echter ook voor kiezen om de gevechten uit te schakelen. In dat geval verandert de game in een veel rustigere ontdekkingstocht waarbij je vooral op zoek gaat naar een verborgen uitgang en verschillende uitdagingen probeert te voltooien.
Dat laatste is misschien wel een van de leukste aspecten van de game. Er is namelijk behoorlijk wat vrijheid in hoe je een run aanpakt. Je kunt verschillende upgrades verzamelen die bijvoorbeeld zorgen dat je sneller graaft, meer spullen kunt meenemen of sterker wordt in gevechten. Ook zijn er meerdere kikkers vrij te spelen, ieder met hun eigen vaardigheden. Tijdens een run kun je daar vervolgens extra mogelijkheden aan toevoegen.
Toch zijn de gevechten niet het sterkste onderdeel van Froggy Hates Snow. De besturing voelt soms wat traag en ook het raken van vijanden voelt niet altijd even nauwkeurig. Omdat zowel Froggy als zijn tegenstanders niet bijzonder snel bewegen, missen de gevechten soms de soepelheid die je bij een roguelike verwacht. De ontwijkrol helpt wel, maar ook die voelt niet altijd helemaal natuurlijk aan.
De moeilijkheidsgraad kan daardoor behoorlijk wisselvallig zijn. Op een hogere moeilijkheid kunnen vijanden en vallen flink wat schade veroorzaken, terwijl je maar beperkt mogelijkheden hebt om jezelf te genezen. Als je vervolgens tijdens een run sterft, moet je opnieuw beginnen. Dat kan frustrerend zijn, vooral omdat het verzamelen en verkennen tussen de gevechten relatief eenvoudig is.
Zet je de vijanden uit, dan verdwijnt dat probleem grotendeels. Je krijgt dan alle tijd om de omgeving te verkennen en grondstoffen te verzamelen. Voor spelers die vooral een ontspannen ervaring zoeken, is dat ideaal. Wie juist voor de uitdaging van een roguelike komt, zal deze modus waarschijnlijk te makkelijk vinden.
Waar de game voor mij echt in uitblinkt, is de sfeer. De rustige muziek, besneeuwde omgeving en kleine, warm aangeklede kikker zorgen voor een bijzonder gezellige uitstraling. Het is zo’n game waarbij je gemakkelijk een tijdje kunt rondlopen en verzamelen zonder constant het gevoel te hebben dat je moet presteren.
Daarom is Froggy Hates Snow uiteindelijk vooral afhankelijk van wat je van de game verwacht. Zoek je een uitdagende roguelike met snelle en spannende gevechten, dan zijn er waarschijnlijk betere opties. Wil je juist een ontspannen game met een schattige uitstraling, rustige soundtrack en een beetje roguelike-elementen, dan heeft deze game veel te bieden.
Persoonlijk vind ik dat de game vooral tijdens het verkennen en verzamelen goed tot zijn recht komt. De actie had wat beter uitgewerkt mogen worden, maar de combinatie van de winterse sfeer en de schattige kikkers maakt veel goed. Froggy Hates Snow is daardoor misschien niet de ideale roguelike voor liefhebbers van hardcore gameplay, maar voor wie vooral lekker wil ontspannen is het een verrassend leuke keuze.