Met Marvel’s Wolverine probeert Insomniac Games opnieuw een grote Marvel-superheld naar de PlayStation te brengen. Na het succes van de Spider-Man-games ligt de lat behoorlijk hoog. Wolverine is bovendien een compleet ander personage: minder luchtig, een stuk gewelddadiger en vooral veel meer gericht op directe confrontaties. Dat verschil is duidelijk merkbaar in de gameplay en de sfeer.
Het eerste wat opvalt, is hoe goed de game Wolverine als personage neerzet. Logan wordt niet alleen voorgesteld als een vechtmachine met metalen klauwen, maar ook als iemand die worstelt met zijn verleden, zijn woede en de vraag wie hij eigenlijk wil zijn. Die persoonlijke kant van het verhaal is een van de sterkste onderdelen van de game. De emoties en relaties tussen de personages geven het verhaal meer gewicht dan je misschien van een actiegame zou verwachten.
Ook de presentatie maakt indruk. De omgevingen zien er uitstekend uit en de animaties van Wolverine tijdens gevechten zijn bijzonder spectaculair. De game laat goed zien hoe meedogenloos Logan kan zijn. Zijn klauwen voelen krachtig aan en gevechten zijn behoorlijk bloederig. Voor spelers die juist op zoek zijn naar een harde Wolverine-ervaring, is dat absoluut een pluspunt.
Toch begint het grootste probleem van de game na verloop van tijd duidelijk te worden: de gevechten worden repetitief. In het begin voelt het heerlijk om vijanden met je klauwen aan te vallen, combinaties uit te voeren en speciale vaardigheden te gebruiken. Maar naarmate de uren verstrijken, verandert het gevoel van vermaak steeds meer in herhaling. Er komen wel nieuwe mogelijkheden en tegenstanders bij, maar het gevechtssysteem weet niet altijd genoeg nieuwe prikkels te geven om de hele campagne interessant te houden.
Daar komt bij dat de game veel lineairder is dan de eerdere Marvel-games van Insomniac. Waar Spider-Man je een grote wereld gaf om vrij doorheen te bewegen en allerlei activiteiten te ontdekken, kiest Wolverine vooral voor een rechtlijnige actie-avontuurstructuur. Dat past op zich goed bij het verhaal, maar zorgt er ook voor dat de wereld minder uitnodigt om op ontdekkingstocht te gaan.
De game heeft gelukkig genoeg momenten waarop het tempo bewust wordt verlaagd. Die rustigere scènes geven ruimte aan Logan en de andere personages en zorgen ervoor dat het verhaal niet alleen uit gevechten bestaat. Juist tijdens deze momenten komt de menselijke kant van Wolverine goed naar voren.
Visueel behoort Marvel’s Wolverine zonder twijfel tot de sterkere PlayStation-producties. De game ziet er verzorgd uit, heeft indrukwekkende actie en weet de brute uitstraling van Wolverine goed over te brengen. Ook de stemacteurs leveren sterk werk, waardoor Logan overtuigend als personage overkomt.
Het probleem is vooral dat de verschillende onderdelen niet altijd even goed bij elkaar passen. Het verhaal probeert Wolverine meer diepgang te geven, terwijl de gameplay je vervolgens steeds opnieuw dezelfde soort gewelddadige confrontaties voorschotelt. Daardoor voelt de ervaring soms minder samenhangend dan je zou hopen.
Conclusie
Marvel’s Wolverine is zeker geen slechte game. Integendeel: de sterke vertolking van Logan, de uitstekende presentatie en de spectaculaire actie zorgen voor genoeg momenten waarop de game echt weet te overtuigen. Vooral fans van Wolverine zullen veel herkenbare elementen en verwijzingen naar het Marvel-universum kunnen waarderen.
Toch blijft het gevoel hangen dat Insomniac meer uit het concept had kunnen halen. Het vechtsysteem begint na verloop van tijd zijn aantrekkingskracht te verliezen en de lineaire
Marvel's Wolverine
€79,99
Pros
- Wolverine wordt goed en geloofwaardig neergezet
- Mooie graphics en indrukwekkende animaties
- Goede Gore
Cons
- Gevechten kunnen na verloop van tijd repetitief worden
- De game is vrij lineair