images (10)

Review: Woodo

Woodo is een rustige puzzelgame waarin je op een creatieve manier het verhaal van een jong meisje ontdekt. In plaats van grote werelden, actie of moeilijke gevechten draait de game om kleine houten diorama’s die je stap voor stap compleet maakt. Het resultaat is een game die vooral draait om sfeer, puzzelen en een mooi verhaal.

Je volgt Foxy, een jonge vos die terugkijkt op een belangrijke periode uit haar jeugd. Toen ze negen jaar oud was, werd ze door haar ouders naar het platteland gestuurd om tijd door te brengen bij Ben, een familielid dat daar een rustig leven leidt. Voor Foxy is dit een grote verandering. Ze is gewend om veel tijd alleen op haar kamer door te brengen en zich vooral bezig te houden met haar digitale wereld.

Op het platteland komt ze terecht in een omgeving die compleet anders is. Ben houdt zich bezig met zijn tuin, klusjes en het maken van allerlei spullen. Foxy ontdekt daardoor langzaam dat er buiten haar eigen digitale wereld nog veel meer te beleven is.

Wat ik interessant vind aan het verhaal, is dat alles vanuit Foxy’s herinneringen wordt verteld. Je krijgt dus niet simpelweg te zien wat er vroeger is gebeurd, maar beleeft de gebeurtenissen zoals Foxy ze zich herinnert. Daardoor krijgt het verhaal een nostalgisch gevoel. Sommige gebeurtenissen lijken door haar herinneringen misschien net iets mooier of anders dan ze daadwerkelijk waren.

Diorama’s
De grootste kracht van Woodo zit in de manier waarop het verhaal wordt gecombineerd met de gameplay. Iedere herinnering van Foxy wordt weergegeven als een klein diorama. Je kunt dit zien als een soort miniatuurwereld waarin een bepaalde scène uit haar jeugd wordt uitgebeeld.

Aan het begin zijn deze werelden nog grotendeels kleurloos. Het is jouw taak om verschillende onderdelen op de juiste plek te zetten. Zodra je een onderdeel goed plaatst, wordt een deel van het diorama ingevuld en komt er steeds meer kleur in de omgeving.

Hierdoor voelt het oplossen van een puzzel ook echt alsof je iets aan het bouwen bent. Je begint met een lege scène en ziet die langzaam veranderen in een compleet tafereel.

Dat geeft behoorlijk veel voldoening. Je bent niet alleen bezig met het vinden van de juiste oplossing, maar krijgt ook steeds een duidelijker beeld van de herinnering die Foxy probeert te vertellen.

Puzzelen
De basis van de gameplay is eenvoudig. Je krijgt verschillende onderdelen en moet bepalen waar ze thuishoren. In het begin is dit nog vrij gemakkelijk. De onderdelen zijn duidelijk zichtbaar en meestal kun je snel herkennen waar ze moeten worden geplaatst.

Na verloop van tijd wordt het iets uitdagender. De levels worden groter en bevatten meer onderdelen. Sommige objecten worden bovendien kleiner, waardoor je beter moet kijken.

Ook verandert de manier waarop je de onderdelen vindt. In de eerste levels krijg je ze overzichtelijk aangeboden, terwijl je later zelf door de omgeving moet zoeken. Daardoor wordt niet alleen logisch nadenken belangrijk, maar ook goed rondkijken.

Dat zorgt ervoor dat de puzzels niet constant hetzelfde blijven.

Genoeg afwisseling
Een probleem dat veel puzzelgames hebben, is dat de gameplay na een tijdje repetitief kan worden. Woodo probeert dat te voorkomen door ieder level iets nieuws te geven.

De basis blijft hetzelfde, maar er worden regelmatig nieuwe elementen toegevoegd. Sommige levels bevatten bijvoorbeeld kleine extra puzzels die je tussendoor kunt oplossen.

Deze minipuzzels zijn niet alleen bedoeld als extra uitdaging. Ze kunnen ook iets vertellen over de personages en de wereld waarin Foxy leeft. Soms krijg je door zo’n puzzel bovendien een onderdeel dat je later nodig hebt.

Hierdoor voelen de extra puzzels niet als losse activiteiten die zomaar in de game zijn gestopt. Ze passen redelijk goed bij het geheel.

De moeilijkheid
Woodo is geen puzzelgame die je urenlang gefrustreerd naar je scherm laat staren. De game blijft vooral gericht op ontspanning.

Toch wordt het langzaam moeilijker. In de latere levels zijn er meer onderdelen om te vinden en zijn sommige objecten behoorlijk klein. Hierdoor moet je soms echt goed zoeken.

Wanneer je iets niet kunt vinden, kun je gebruikmaken van een hintsysteem. Je kunt daarbij zelf bepalen hoeveel hulp je krijgt. Dat is handig, omdat je zo niet meteen de oplossing cadeau krijgt wanneer je alleen een klein duwtje in de goede richting nodig hebt.

Voor ervaren puzzelspelers zal de game waarschijnlijk niet extreem moeilijk zijn, maar dat lijkt ook niet het doel te zijn. Woodo wil vooral een prettige en toegankelijke puzzelervaring bieden.

De uitstraling
Visueel is Woodo waarschijnlijk het onderdeel dat het meest opvalt. De hele game heeft een warme, kleurrijke uitstraling en de diorama’s lijken alsof ze met de hand zijn gemaakt.

Alles heeft een houten uiterlijk. Wanneer je een level volledig hebt afgerond, lijkt het bijna alsof je naar een echt klein houten kunstwerk kijkt.

Ook de belichting werkt goed. Wanneer je de camera rond de diorama’s beweegt, zie je hoe het licht over de houten onderdelen valt. Hierdoor krijgen de kleine werelden meer diepte.

De stijl past bovendien perfect bij het rustige karakter van de game. Woodo probeert niet realistisch of spectaculair te zijn. Het wil juist een soort knusse sfeer creëren, en daarin slaagt het goed.

Muziek en stemmen
Ook het geluid sluit goed aan bij de sfeer. De muziek is rustig en blijft meestal op de achtergrond, waardoor het niet afleidt van het puzzelen.

De stem van Foxy past goed bij de manier waarop het verhaal wordt verteld. Het voelt alsof iemand je een verhaal uit een kinderboek vertelt. Dat past goed bij het idee dat je terugkijkt op herinneringen uit haar jeugd.

Een nadeel is wel dat de gesproken stemmen niet in het Nederlands beschikbaar zijn. De game heeft wel Nederlandse teksten, waardoor het verhaal voor Nederlandstalige spelers goed te volgen is, maar volledig Nederlandse voice acting zou vooral voor jongere spelers een leuke toevoeging zijn.

De wereld
Hoewel het verhaal vooral om Foxy en Ben draait, probeert Woodo ook de rest van de wereld wat meer karakter te geven.

Je ontmoet tijdens het avontuur verschillende dieren en na de levels krijg je meer informatie over bepaalde personages. Daardoor leer je steeds wat meer over de wereld waarin het verhaal zich afspeelt.

Dit is geen enorm uitgebreid systeem, maar het zorgt er wel voor dat de personages niet alleen als decoratie aanvoelen. Ze krijgen allemaal iets meer achtergrond.

Niet te lang
Een ander punt om te benoemen is de lengte. Woodo bestaat uit twaalf levels en is daardoor geen game waar je tientallen uren mee bezig bent.

Voor sommige spelers zal dat misschien een nadeel zijn. Als je op zoek bent naar een enorme puzzelgame met tientallen levels, is Woodo waarschijnlijk te klein.

Aan de andere kant vind ik de lengte juist goed passen bij het soort game dat het probeert te zijn. Je kunt de game gemakkelijk in een middag spelen en het verhaal rustig uitspelen.

Er wordt daardoor ook niet onnodig veel gameplay toegevoegd om de speelduur op te rekken.

Conclusie
Woodo is een charmante puzzelgame die vooral sterk is door de combinatie van een persoonlijk verhaal, creatieve puzzels en een bijzondere visuele stijl.

De houten diorama’s zijn het hoogtepunt van de game. Het is leuk om een bijna lege scène langzaam te veranderen in een compleet tafereel. Tegelijkertijd vertellen deze diorama’s steeds een stukje van Foxy’s jeugd, waardoor de gameplay direct verbonden is met het verhaal.

Ook de afwisseling werkt goed. De basis van het puzzelen blijft hetzelfde, maar nieuwe soorten opdrachten en kleinere puzzels zorgen ervoor dat de game niet snel saai wordt. Naarmate je verder komt, moet je bovendien beter zoeken en meer op details letten.

De game is vooral bedoeld voor spelers die houden van rustige en toegankelijke puzzelgames. Wie op zoek is naar een zware uitdaging zal waarschijnlijk niet heel lang vastzitten, maar dat is ook niet waar Woodo voor gemaakt is.

Het grootste nadeel is de beperkte lengte. Twaalf levels zijn niet bijzonder veel, maar de game weet binnen die levels wel genoeg afwisseling te bieden. Ook het ontbreken van Nederlandse stemmen is jammer, hoewel de Nederlandse ondertiteling het verhaal wel toegankelijk maakt.

Uiteindelijk is Woodo vooral een game die je speelt voor de sfeer. Het is rustig, kleurrijk en heeft een verhaal dat op een originele manier wordt verteld. De combinatie van houten miniatuurwerelden en eenvoudige puzzels geeft de game een eigen identiteit.

Deel deze post